در این بخش با یک مقاله کوتاه در مورد تحمل پذیری خطا در الگوریتم های مسیریابی شبکه روی تراشه در خدمت شما کاربران عزیز هستیم. الگوریتم های احتمالی با افزونگی داده از طریق تولید بسته های تکراری و فرستادن آنها به مقصد از راه های مختلف، علاوه بر مسیریابی، به سطحی از تحمل پذیری خطا می رسند. در این الگوریتم ها هر گره بسته های ورودی را با احتمالی مشخص به گره های همسایه ارسال می کند. اولین تحقیق منتشر شده درباره این نوع الگوریتم در شبکه روی تراشه و در واقع اولین مسیریابی تحمل پذیر خطا برای شبکه روی تراشه، در سال ۲۰۰۲ میلادی بوده که در آن با استفاده از یک سری ارتباطات تصادفی بر پایه پروتکل های تصادفی گاسیپ (الگوریتم فلادینگ احتمالی) بسته ها را به مقصد می رساند. در این الگوریتم هر زمان که پیغامی دریافت می شود، با احتمال p به همسایه ها ارسال شده و با احتمال (۱-p) دور انداخته می شود. جهت مطالعه اطلاعات کامل مقاله و دریافت آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.
لینک: تحمل پذیری خطا در الگوریتم های مسیریابی شبکه روی تراشه (NOC)