پروتکل مسیریابی SSA در شبکه های ادهاک موبایل

پروتکل مسیریابی SSA یا Signal stability based adaptive routing یکی از پروتکل های مسیریابی در شبکه های ادهاک می باشد که از نسل پروتکل مسیریابی ABR می باشد. پروتکل SSA بر خلاف الگوریتم‌ های که تاکنون توضیح داده شد، یک پروتکل مسیریابی وفقی مبتنی بر پایداری سیگنال، و یک الگوریتم نیازی است و مسیرها را بر اساس قدرت سیگنال انتخاب می‌کند. این انتخاب مسیر، ارتباطات قوی‌تر و پایدارتر را بر می‌گزیند. پروتکل مسیریابی SSA از ترکیب دو پروتکل DRP و SRP استفاده می‌کند. کاربرد پروتکل DRP برای دستیابی به جدول پایداری سیگنال (SST) و جدول مسیریابی (RT) منطقی است. بعد از پردازش بسته و بروزرسانی جداول مربوط DRP بسته را به SRP تحویل می‌دهد. SRP مربوط به هر گره اگر در گیرنده خود سیگنال قوی احساس کند، بسته را در حافظه stack ذخیره می‌کند و در غیر این صورت در جدول مسیریابی خود دنبال گره مقصد می‌گردد و بسته را با آن می‌فرستد. اگر در جدول خود مسیری پیدا نکند، یک روند جستجوی مسیر را آغاز می‌کند یک تفاوت بین الگوریتم کشف مسیر در SRP در مقایسه با پروتکل مسیریابی AODV این است که درخواست مسیرها در پروتکل مسیریابی SSA تنها به گره‌هایی فرستاده می‌شوند که بین دو گره کانال ارتباطی قوی موجود باشد. جهت مشاهده این پروتکل و مطالعه اطلاعات کامل آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

لینک: پروتکل مسیریابی SSA در شبکه های ادهاک موبایل

پروتکل مسیریابی ZHLS در شبکه های ادهاک موبایل

پروتکل مسیریابی ZHLS یا Zone-based hierarchical link state یکی از پروتکل های مسیریابی شبکه های ادهاک می باشد که دارای ساختار سلسله مراتبی بوده و جزء دسته پروتکل های مسیریابی دورگه یا همان Hybrid می باشد. در ادامه نحوه عملکرد پروتکل ZHLS را به همراه مزایا و معایب آن تشریح کرده ایم. در پروتکل مسیریابی ZHLS شبکه به مناطق غیرهمپوشانی تقسیم بندی می شود و هر گره ای دارای ID گره و ID منطقه است که محاسبات آن از طریق GPS انجام می شود. از آنجایی که هیچ گونه سرخوشه ای برای هماهنگی جریان داده در پروتکل ZHLS وجود ندارد، در مقایسه با پروتکل HSR ، پروتکل MWMN و پروتکل CGSR هیچ سرباره پردازشی برای سرخوشه و مدیر موقعیت تحمیل نمی شود و در مقایسه این پروتکل با پروتکل های واکنش دار، دارای سرباره کمتری است. هنگامی که مقصدی برای گره در منطقه دیگری مورد نیاز باشد، گره منبع درخواست موقعیت سطح منطقه را به دیگر مناطق می فرستد از این رو سرباره کمتری را ایجاد می کند. از آنجایی که ID گره و ID منطقه برای مسیریابی لازم است، پروتکل مسیریابی ZHLS دارای وفق پذیری در برابر تغییرات پیکربندی می باشد. بدین معنی که در صورتی که مقصد به منطقه دیگری برود نیازی به اطلاعات موقعیت جدید وجود ندارد. در نتیجه اشکال آن این است که تمامی گره ها دارای نقشه منطقه استاتیکی باشند و برای کاربردهایی که محدوده جغرافیایی شبکه دینامیکی است کاربرد ندارد. جهت مشاهده این پروتکل و مطالعه اطلاعات کامل آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

لینک: پروتکل مسیریابی ZHLS در شبکه های ادهاک موبایل

پروتکل مسیریابی DDR در شبکه های ادهاک موبایل

پروتکل مسیریابی DDR یا Distributed dynamic routing یک پروتکل مسیریابی مبتنی بر درخت است که در شبکه های ادهاک مورد استفاده قرار می گیرد. در ادامه نحوه عملکرد این پروتکل را بررسی و در نهایت مزایا و معایب آن را نیز بیان می کنیم. در پروتکل مسیریابی DDR درخت ها از راه پیام های راهنما که تنها با گره های همسایه تبادل می یابد ساخته می شوند و از طریق گره های دروازه  گره هایی که در برد ارسال هستند، ولی به درخت های متفاوت تعلق دارند  تشکیل جنگل می دهند. هر درختی در جنگل تشکیل منطقه ای می دهند که با zone ID مشخص می شود. از آنجایی که هر گره تنها به یک منطقه (یا درخت) تعلق دارد، شبکه به صورت مناطق غیرهمپوشان تشکیل می شود. جهت مشاهده این پروتکل و مطالعه اطلاعات کامل آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

لینک: پروتکل مسیریابی DDR در شبکه های ادهاک موبایل

پروتکل مسیریابی ZRP در شبکه های ادهاک موبایل

پروتکل مسیریابی ZRP یا Zone routing protocol یکی از پروتکل های مسیریابی شبکه های ادهاک می باشد که میدان دید براساس جدول را فقط تا همسایگی موضعی گره محدود می‌ سازد در حالی که جستجوی انجام شده در سرتاسر شبکه را می‌ توان با استفاده از گره‌ های انتخاب شده در شبکه با راندمان بالا انجام داد  که این روش برخلاف انتخاب تمامی گره‌ های موجود در شبکه است. می‌ توان گفت که پروتکل مسیریابی ZRP انتخاب یک همسایه براساس پروتکل است و یک گره که به صورت پرواکتیو از پروتکل مسیریابی ZRP استفاده می‌ کند مسیر های منتج به مقصد را در میان همسایگان حفظ می‌ کند که به آن یک ناحیه مسیریابی گویند و به عنوان مجموعه‌ ای از گره‌ ها که حداقل فاصله آنها در پرش از گره مورد نظر کمتر از پارامتری است که شعاع منطقه نامیده می‌ شود. هر گره شعاع منطقه خود را حفظ کرده و بین نواحی (مناطق) همسایه همپوشانی وجود دارد. ساخت یک منطقه مسیریابی نیازمند این است که اول از همه یک گره همسایگانش را بشناسد. همسایه به عنوان گره‌ ای تعریف می‌ شود که مستقیماً با گره مورد نظر بتواند ارتباط برقرار کند. پروتکل مسیریابی ZRP مناطق مسیریابی را در یک جزء جدولی که پروتکل مسیریابی بدون منطقه‌ا ی (IERP) نامیده می‌شود، حفظ می‌ کند. جهت مشاهده این پروتکل و مطالعه اطلاعات کامل آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

لینک: پروتکل مسیریابی ZRP در شبکه های ادهاک موبایل

پروتکل های مسیریابی در شبکه های ادهاک

پروتکل های مسیریابی (Routing protocols) موجود برای شبکه های ادهاک موبایل را به گونه های متفاوتی تقسیم بندی می کنند که در زیر طرح های مسیریابی در شبکه ادهاک را با جزئیات کامل به همراه پروتکل های مسیریابی موجود در آنها ذکر شده است. مسیریابی Global , Precomputed خود می تواند به گروه مسطح و سلسله مراتبی تقسیم می شود، البته در حالت کلی نیز می توان بر اساس ساختار، پروتکل های مسیریابی ادهاک را به این دو دسته تقسیم کرد. در روشهای مسیریابی مسطح (تخت) هر گره یک جدول مسیریابی با ورودی های برای تمام گره های شبکه ایجاد می کند. تمام گره های شبکه نقش یکسانی در عملیات مسیریابی دارند و هیچ گره ای نقش متمایزی از سایر گره ها به عهده ندارد. در گروه مسیریابی مسطح ، پروتکل های زیادی برای پشتیبانی مسیریابی ادهاک بی سیم سیار پیشنهاد شده است. تعدادی از طرح ها در ادامه طرح های شبکه های سیمی سنتی پیشرفت کرده اند. برای مثال، اساس پروتکل مسیریابی DSDV پرکینز مبنی بر DBF است و پروتکل مسیریابی WRP گارسیا نیز مبنی بر الگوریتم کشف مسیر استوار است که هر دوی این ها مسیریابی بدون حلقه می باشند. روش مسیریابی تخت در صورتی قابل قبول است که تعداد کاربران کم باشد و با افزایش تعداد کاربران، هزینه ها افزایش می یابد، بنابراین الگوریتم های مسیریابی تخت برای شبکه های بزرگ مناسب نیستند. جهت مشاهده پروتکل و مطالعه اطلاعات کامل آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

لینک: پروتکل های مسیریابی در شبکه های ادهاک