پروژه شبیه سازی بهبود کارایی شبکه LTE با حذف Handover های اضافه را در نرم افزار شبیه ساز NS3 به همراه گزارش کار و فیلم آموزشی کوتاه با عنوان مقاله پایه An Advanced SOM Algorithm Applied to Handover Management Within LTE تهیه کردیم که در آن، شبکه عصبی SOM بهبود یافته نیز بکار رفته است. در این مقاله یک رویکرد نوین به منظور مدیریت شبکه تکامل بلند مدت یا LTE در بستر فمتوسل پیشنهاد شده است. در شبکه های LTE بکارگیری شبکه خودسازمانده (SON) به عنوان یک استاندارد استفاده شده که Handover یکی از موارد بکار گرفته شده در آن می باشد. جهت مشاهده تصاویر خروجی پروژه و دریافت آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.
لینک: شبیه سازی بهبود کارایی شبکه LTE با حذف Handover های اضافه در NS3
در این مقاله، مسیریابی در شبکه های ادهاک را مورد بررسی قرار داده و اجزا و اهداف مسیریابی، به همراه پروتکل های استفاده شده در این شبکه را مورد بررسی قرار می دهیم و در نهایت نتیجه گیری از مطالب ذکر شده بیان می شود. فرایند انتقال اطلاعات از یک منبع به یک مقصد معین را مسیریابی بسته های اطلاعات در شبکه می نامند. این عمل وظیفه اصلی لایه شبکه است و ایجاد این مسیر در مهمترین حالت به الگوریتم مسیریابی مورد استفاده بستگی دارد. در همه شبکه ها اعم از شبکه های ثابت و سیار مسیریابی یکی از مهمترین مسائل آن شبکه است و پروتکل های مختلفی برای این کار تهیه شده است. جهت مطالعه اطلاعات کامل مقاله و دریافت آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.
پروتکل مسیریابی MMWN یا Multimedia support in mobile wireless networks یکی از پروتکل های مسیریابی شبکه های ادهاک می باشد که جزء پروتکل های مسیریابی تک پخشی مبتنی بر جدول (Table Driven – Proactive) محسوب می شود. عملکرد این پروتکل به این صورت است که شبکه مورد نظر این پروتکل از طریق سلسله مراتب خوشه بندی نگهداری می شود و ذخیره می شود و در این شبکه هر خوشه دو نوع گره سیار را دارا است. جهت مشاهده این پروتکل و مطالعه اطلاعات کامل آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.
پروتکل مسیریابی LMR یا Light-weight mobile routing یکی از پروتکل های مسیریابی در شبکه های ادهاک می باشد که جزء پروتکل های مسیریابی تخت تک پخشی بر اساس نیاز (On Demand – Reactive) محسوب می شود. در پروتکل LMR برای مشخص سازی مسیرها از روش flooding استفاده می شود و گره ها در پروتکل LMR مسیرهای چندگانه ای را به مقصد نگهداری می کنند. مزیت آن در این است که هر گره ای تنها اطلاعات مسیریابی گره های همسایه را نگهداری می کند که به معنای جلوگیری از تاخیر زیاد و سرباره ای که متناسب نگهداری مسیرهای کامل است، می باشد. علاوه بر این پروتکل LMR ممکن است مسیرهای ناصحیح موقتی ایجاد کند که تاخیرهای زیادی را ایجاد می کنند. جهت مشاهده این پروتکل و مطالعه اطلاعات کامل آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.
پروتکل مسیریابی ROAM یا Routing on-demand acyclic multi-path یکی از پروتکل های مسیریابی شبکه های ادهاک می باشد که جزء دسته پروتکل های مسیریابی تخت تک پخشی بر اساس نیاز (On Demand – Reactive) محسوب می شود. در ادامه نحوه عملکرد این پروتکل، به همراه مزایا و معایب آن در شبکه های ادهاک را توضیح داده ایم. پروتکل ROAM با استفاده از هماهنگی بین گره های موجود، مسیر مورد نظر را پیدا می کند و عملکرد این پروتکل مسیریابی به صورت انتشاری می باشد و از مشکل جستجوی بی کران در برخی پروتکل های واکنش دار رخ می دهد را با توقف جریان جستجوی مقصد هایی که در دسترس نمی باشد جلوگیری می کند. مزیت دیگر پروتکل مسیریابی ROAM این است که هر مسیریاب در جدول مسیریابی خود که ذخیره کرده است برای هر مقصد بسته های داده را به آنها جریان می دهد. این امر باعث بهبود پهنای باند و جدول مسیریابی می شود. درصورتی که فاصله مسیریاب از مقصد بیشتر از حد آستانه ای شود پیام های به هنگام رسانی را به گره های همسایه انتشار می دهد که این امر باعث افزایش اتصال پذیری شبکه می شود و در شبکه هایی که تغییرات زیادی دارند به گره ها اجازه ورود به حالت استراحت برای کنترل توان را نمی دهد. جهت مشاهده این پروتکل و مطالعه اطلاعات کامل آن بر روی لینک زیر کلیک نمایید.